Thursday, September 6, 2012
Az önce üzüntüden altıma sıçtım lan. Üzgünüm dostum ama çok üzgünüm. Bir şeyin olmaması ne kadar net. Olmuyorsa olmuyor. Olm ne kadar saçma. Düşünsene bir allağasen. Hayatın bu kadar likidleştiği bu dönemlerde. Ne kadar garip. Olmayan şeyler olmuyorlar. Olmayan şeyin olmaması. Ne kadar da katı. Nasıl olur lan? Nasıl? Çok saçma. Aklım almıyor. Aklım almıyor. Çarşafların balkondan sarkıtılması gibi değil. Hiç almıyor aklım. Hiç. Hi. Ç.
Wednesday, August 29, 2012
Wednesday, July 11, 2012
"Çarşafların balkondan sarkıtılması saçmalığı içinde gizli hüzün barındırıyor" diyorum gülüyorsun. Sonra yola devam ediyoruz. Hiçbir şey yol kadar hüzün vermiyor artık bana. Yolda giderken "Radyoheğd" dinliyorum ki, iyice öleyim. Ama ölmüyorum sanırım. Belki de öldüm. Kimin umrunda lan? Neyse sikerim.
Saturday, June 23, 2012
Sanırım kimsenin olmadığı bir yerlere gidip kırlarda koşacağım lan. Ama konu bu değil. Konu da yok zaten de. Neyse işte bu sabah bir mal gibi evden çıkıp arabaynan gezdim. Mal mal Çayırovaya falan gittim ki, fızımı 80'e falan çıkarayım. Sonra eve geldim. Kuzenimin oğlunun doğum gününe gidip 1 saat orada durdum. Sonra Didar'la evin yakınındaki salak kafeye gidip orada durdum. Diyeceğim o ki, benim burayı terk edip kırlarda koşmam falan gerekiyor lan. Sanırım o zaman herkes için yararlı olacak bu. Ciddiyim olm. Sanırım. Baya ciddiyimbenlan.
Sunday, June 17, 2012
Bugün bir şey yapmadım sanırım. Uyudum. Tetris oynadım. Uyandım. Soru çözdüm. Anneannemle çarşıya doğru bir gezinti yaptım. Eve geldim. Yemek yedim. Dezeen'e, Arch Daily'ye falan baktım. Müzik dinledim. Sonra tekrar uyudum. Şimdi uyandım. Bence Pearl Jam'in Just Breathe şarkısına gereken önemi vermiyoruz. Son zamanlar, çok salak zamanlar bir de. Neyse işte. Öyle bir şeyler.
Thursday, November 24, 2011
Sanırım şeytanlı metal müzik beni bazen sevindirebiliyor. Dün bunu fark ettim. Çizim yaparken "Şeytanlı Metal Müzik" dinlediğim için birden çözülüveren sorunlarımdan bahsediyorum elbette. Ama neyse ki konumuz bu değil. Bir de bana öyle geliyor ki, çarşafların balkondan aşağı sarkıtılarak kurutulmasında ciddi bir hüzün var. Dikkat et. Valla var.
Monday, August 1, 2011
Patti Smith gerçek bir reyiz bence. Görüşürüz. Bir de yarın eve döneceğim. İnsan bazen çok üzülebiliyor aslına bakacak olursak. Üzülünce, Patti ve Robert reyizi düşünüp daha çok üzülesim geliyor. Çünkü ya hayatım boyunca arayıp "Robert"i bulamazsam. O zaman gerçekten ölmek zorunda kalırım. "Kurşun Bilal" diye dizi var bir de dünya üzerinde. Bu kadar.
Subscribe to:
Posts (Atom)